रसग्रहण व काव्यसौंदर्य (मार्गदर्शन व स्वाध्याय)
इयत्ता दहावी मराठी बोर्ड कृतीपत्रिकेतील अत्यंत महत्त्वाचा भाग — रसग्रहण, आशयसौंदर्य, काव्यसौंदर्य आणि भाषिक वैशिष्ट्ये यांचे सविस्तर मार्गदर्शन.
शेअर कराAdvertisement
घटकाचा परिचय : इयत्ता १० वी मराठी बोर्ड कृतीपत्रिकेत पद्यविभागात 'कवितांचे रसग्रहण करा' हा अत्यंत महत्त्वाचा प्रश्न असतो. विद्यार्थ्यांमध्ये कवितेचा अन्वयार्थ लावण्याची क्षमता आणि आस्वादाची गोडी निर्माण करणे हा यामागचा मुख्य हेतू आहे. या पानावर आपण रसग्रहणाचे स्वरूप, त्याचे तीन प्रमुख पैलू आणि अभ्यासपद्धती सविस्तर पाहणार आहोत.
१. रसग्रहण म्हणजे काय?
कविता वाचताना किंवा ऐकताना आपल्या मनावर जे संस्कार होतात, त्यातून जे भाव किंवा आनंद आपल्याला मिळतो, त्याला शब्दांत मांडणे म्हणजेच रसग्रहण होय. कवितेतील शब्द, त्यातील अर्थ, कवीची भावना आणि मांडणीची शैली यांचा सखोल आस्वाद घेणे म्हणजेच रसग्रहण करणे होय.
बोर्डाच्या कृतीपत्रिकेत रसग्रहण करताना प्रामुख्याने खालील तीन प्रमुख मुद्द्यांचा समावेश करावा लागतो:
- आशयसौंदर्य
- काव्यसौंदर्य
- भाषिक वैशिष्ट्ये (भाषिक सौंदर्य)
२. रसग्रहणाचे तीन प्रमुख घटक
या मुद्द्यामध्ये कवितेचा मूळ विषय, कवीने मांडलेली मध्यवर्ती कल्पना (Central Idea), संदेश, उपदेश, मूल्य किंवा जीवनविषयक सत्य स्पष्ट केले जाते.
- कविता कशाबद्दल आहे?
- कवीला यातून काय सांगायचे आहे?
- कवितेतून मिळणारा मुख्य संदेश किंवा विचार कोणता?
उदा. 'औक्षण' या कवितेत राष्ट्राच्या रक्षणार्थ सीमेवर जाणाऱ्या जवानाविषयी सर्व देशवासीयांनी कृतज्ञता व्यक्त केली आहे.
काव्यसौंदर्यात कवितेतील विचारसौंदर्य, भावसौंदर्य आणि अर्थसौंदर्य यांचा समावेश होतो. यात कवीने वापरलेल्या कल्पना, प्रतिमा, अलंकार आणि त्यातून निर्माण होणाऱ्या भावना स्पष्ट केल्या जातात.
- ओळींमधून कोणता विशेष भाव किंवा विचार प्रकट होतो?
- मानवी मनाला किंवा निसर्गाला सामावून घेणारी कोणती प्रतिमा यात आहे?
- कवितेतील भावनांचा उद्रेक कसा झाला आहे?
कवीने वापरलेली भाषाशैली, शब्दकळा आणि अलंकारिक रचना म्हणजेच भाषिक सौंदर्य होय.
- कवीची भाषाशैली कशी आहे? (उदा. बोलीभाषा, साधी, ओघवती, संवादात्मक, चित्रदर्शी इ.)
- कोणते शब्दालंकार किंवा अर्थालंकार वापरले आहेत? (यमक, अनुप्रास, उपमा, रूपक इ.)
- कवितेत तालबद्धता, आंतरिक लय किंवा नादमाधुर्य आहे का?
Advertisement
३. काव्यसौंदर्यांतर्गत तीन उपघटक
| घटक | अर्थ व स्वरूप |
|---|---|
| १. अर्थसौंदर्य | कवितेचा विषय, मध्यवर्ती कल्पना आणि आशयाला पुढे नेणारा सरळ किंवा गर्भित अर्थ. |
| २. विचारसौंदर्य | कवितेतून व्यक्त होणारा प्रगल्भ विचार; जो कधी सर्वसमावेशक तर कधी अंतर्मुख करणारा असतो. |
| ३. भावसौंदर्य | कवीच्या किंवा कवितेतील पात्रांच्या मनातील स्वतंत्र भावनांचा आविष्कार, संवेदनशीलता व जिव्हाळा. |
४. नवरस (साहित्यातील ९ रस)
साहित्याचा आस्वाद घेताना निरनिराळ्या भावभावनांचा जो अनुभव येतो, त्यांना 'रस' म्हणतात. संस्कृत साहित्यानुसार साहित्यात खालील नऊ रस मानले गेले आहेत:
| रसाचे नाव | स्थायीभाव / प्रसंग |
|---|---|
| १. करुण रस | शोक, दुःख, वियोग, दैन्य |
| २. शृंगार रस | प्रेम, आकर्षण, भेटीची तळमळ, विरह |
| ३. वीर रस | पराक्रम, शौर्य, धाडस, लढाऊ वृत्ती |
| ४. हास्य रस | विसंगती, विडंबन, चेष्टा-मस्करी |
| ५. रौद्र रस | क्रोधाची तीव्र भावना, संताप |
| ६. भयानक रस | भीतिदायक वर्णने, मृत्यू, दहशत |
| ७. बीभत्स रस | किळस, तिरस्कार उत्पन्न करणारे प्रसंग |
| ८. अद्भुत रस | विस्मयजनक, आश्चर्यकारक घटना |
| ९. शांत रस | भक्तिभाव, आत्मिक शांतता |