११. लेक

1. (अ) लेक घरात नसताना कवयित्रीची अवस्था कशी होते ?
   लेक घरात नसताना कवयित्रीच्या मनाला तिची आस (ओढ) लागते, वेळ जागीच थांबल्यासारखी वाटते आणि तिचे मन खूप उदास होते.
2. (आ) कवयित्रीने लेकीला बोलकी चिमणी का म्हटले आहे?
   लेक संपूर्ण घरात सतत हसत, खिदळत आणि बडबड करत वावरत असते; तिच्यामुळे घरात चैतन्य असते. म्हणून कवयित्रीने लेकीला 'बोलकी चिमणी' म्हटले आहे.
3. (इ) कवितेतील लेक केव्हा रुसून बसते ?
   जेव्हा कवयित्री (आई) तिच्यावर थोडीशी रागावते, तेव्हा कवितेतील लेक लगेच रुसून बसते.

1. मनाची सारी काळजी मिटते.
2. घरात रोज समई पेटते (घर प्रकाशमान होते).
3. बोलकी चिमणी घरात हसते (घरात चैतन्य असते).
4. काळ्या रात्रीला सकाळची आशा लागते (उमेद मिळते).

मराठी विलोमपद म्हणजे असे शब्द किंवा वाक्ये जे सुलट किंवा उलट कसेही वाचले तरी अगदी तसेच वाचले जातात (Palindrome).

आपल्या मनात जितक्या प्रकारच्या भावना असतात (उदा. आनंद, दुःख, आश्चर्य, तिरस्कार), त्या भावना व्यक्त करण्यासाठी आपण जे शब्द वापरतो, त्यांना केवलप्रयोगी अव्यये म्हणतात.

• हर्षदर्शक (आनंद) : वा, आहा, अहाहा, ओहो.
• शोकदर्शक (दुःख) : अरेरे, अयाई, हाय हाय.
• आश्चर्यकारक : अबब, बापरे, अरेच्या, ऑ.
• प्रशंसादर्शक (कौतुक) : शाबास, भले, छान, फक्कड.
• संमतिदर्शक : हां, जी, ठीक, अच्छा.
• विरोधीदर्शक : छे, छट्, उंहू.
• तिरस्कारदर्शक : छी, थुः, हुडुत.
• संबोधनदर्शक (हाक मारणे) : अरे, अहो, ए, अगं.
• मौनदर्शक : चुप, गप, गुपचूप.

मला लहान झालेले पण चांगले असलेले कपडे आम्ही आमच्या घरात काम करणाऱ्या मावशींच्या मुलांना किंवा आजूबाजूच्या गरजू मुलांना देतो. काही वेळा ते अनाथाश्रमातही दान करतो.

जुन्या कपड्यांपासून अनेक उपयुक्त वस्तू बनवता येतात. उदा. कापडी पिशव्या, पायपुसणी, उशांचे अभ्रे, तोरण, गोधडी आणि बाहुल्या.

आवश्यक तेवढेच कपडे खरेदी केल्यामुळे पैशांची बचत होते. कपाटात गर्दी होत नाही आणि कपडे शोधायला वेळ लागत नाही. तसेच, अनावश्यक खरेदी टाळल्यामुळे नैसर्गिक साधनसंपत्तीचाही अप्रत्यक्षपणे बचाव होतो.